O warsztacie i o mnie

Skąd się tu wziąłem

Po szkole stolarskiej przepracowałem lata na etacie w zakładzie meblowym pod Łodzią. Tam nauczyłem się tapicerki i tam dorobiłem się blizny na lewym kciuku od tępego dłuta. Od tamtej pory wiem, że tępe narzędzie jest groźniejsze od ostrego.

1. ok. 2014

   Po godzinach w garażu przy domu. Garaż ma 6 na 3 metry, więc pilarkę wystawiałem na podjazd, a trociny i tak lądowały w pralce.

2. 2019

   Działalność nierejestrowana. Ewidencja w zeszycie w kratkę, pierwszy wpis: krzesło tapicerowane, sąsiadka, 1 szt. Zeszyt do dziś leży w szufladzie w kanciapie.

3. 2021

   Własna firma, bo limit kończył mi się w połowie miesiąca. Pierwsze zlecenie od obcej osoby, pokrowce dla klienta spod Pabianic, i używana stębnówka od zamykanego zakładu kaletniczego. O tej wycenie napisałem osobno.

4. 2022

   Wiosną wypowiedzenie na etacie i najem części hali po zakładzie tekstylnym na Widzewie. Od tamtej pory pracuję tylko u siebie.

Pierwszy pokrowiec z tkaniny technicznej uszyłem szwagrowi na łódkę. Nie wyszedł, a domowa maszyna żony padła po trzech tygodniach takiej pracy. Dziś szyję na maszynie przemysłowej i wiem, z czego się składa cena pokrowca. Nie tłumaczę się z niej, wyjaśniam ją.

Hala na Widzewie

Wynajmuję część dawnego zakładu tekstylnego: około 180 m², ceglane ściany, betonowa posadzka, brama na 3 metry i dach szedowy ze świetlikami od północy. Światło jest równe przez cały dzień, co docenia każdy, kto kroi tkaninę albo robi zdjęcia. Jak urządziłem halę, opisałem tutaj.

Około 60% powierzchni to stolarnia, reszta to szwalnia i tapicernia, oddzielone ścianką z OSB i kotarą z folii. W kącie jest kanciapa z biurkiem, laptopem i segregatorem, a zimą także z klejami i kamieniami do ostrzenia, bo tam jest najcieplej. W tym samym budynku pracuje kamieniarz, jest magazyn sklepu internetowego i chłopaki od starych motocykli.

Dwa, trzy razy w tygodniu zagląda pan Staszek, emeryt, który prawie 40 lat regulował maszyny w łódzkich szwalniach. Mówi, że maszyna ma swoje humory. Ma rację.

Na czym pracuję

Zasady warsztatu

• Szmaty z olejem suszę płasko na zewnątrz albo wrzucam do metalowej puszki z wodą. Samozapłon to nie legenda.
• Maska przy pyle FFP2 albo FFP3, a przy klejach rozpuszczalnikowych półmaska z pochłaniaczem par organicznych.
• Na górze pokrowca nie ma szwu, wentylacja jest wysoko pod krawędzią, a oczka wbijam tylko w wielowarstwowy obrębek z taśmą.
• Ceny podnoszę raz w roku, w styczniu. Nie robię sezonowych promocji, rodzina płaci za materiał, reszta normalnie.
• Zaliczka około 50% na materiał, a ustalenia zawsze na piśmie, choćby w wiadomości.
• Ścinki mają minimalne wymiary, przezroczyste pojemniki i etykiety. PVC i pianek nigdy nie palę.
• Ostrzenie w pierwszą sobotę miesiąca, rano, około dwóch godzin.

O czym tu piszę

Piszę tak, jak pracuję: wymiary w milimetrach, lista materiałów, kolejność roboty i błędy, które popełniłem. Nowy wpis pojawia się w soboty, do tej pory jest ich 26 wpisów. Pięć działów:

• Materiały - drewno, tkaniny techniczne, pianki, kleje.
• Narzędzia i maszyny - maszyny do szycia, zszywacze, ostrzenie.
• Pracownia - hala, porządek, zima i upał.
• Projekty - od pomiaru do gotowej rzeczy.
• Na swoim - wycena, formalności, sprzedaż.

Nie sprzedaję tu kursów ani narzędzi. To notatki z warsztatu dla ludzi, którzy robią rzeczy własnymi rękami, od hobbystów po tych, którzy z hobby zrobili firmę.